Вечер. Лунна светлина. Парк, природа, пейка... На пейката - той и тя.
Друга вечер. Парк, природа, пейка... На пейката - той, но друга тя.
Следваща вечер. Парк, природа, пейка... На пейката - същият той, нова тя.
Още по-следваща вечер...
Но това е дълга история.
Нека пием за постоянството на мъжете и непостоянството на жените!
- Разведох се, а детето го дадоха съвсем несправедливо на жена ми...
- Защо пък да е несправедливо?
- Ами, несправедливо е! Пускаш стотинки в автомата за кафе, а той ти пуска чаша кафе...
- Е и?
- Какво "и"? На кого е чашата - моя или на автомата?!?